Lyrics & Translations

Title: 遠影 Tookage
Artist: Chemistry (Feat. John Legend)
Album: Face To Face 

優しいあなたと　過ごした思いを yasashii anata to sugoshita omoi wo
抱えた鞄と一緒に　胸にしめつけた kakaeta kaban to issho ni mune ni shimetsuketa

追いかけて追いついた　夕暮れ影法師 oi kakete oi tsuita yuugure kage boushi
響いた笑い声をわざと追い抜いて hibiita warai goe wo waza to oi nuite

寝転んで背くらべ　かすんだ二番星 nekoronde sei kurabe kasunda ni ban boshi
おとぎ話を好きに　ふたりで紡いで otogi hanashi wo suki ni futari de tsumuide

ひとりで歩いて　初めてわかった hitori de aruite hajimete wakatta
どんなに　背伸びをしてても　包まれてた日々 donna ni senobi wo shitete mo tsutsumareteta hibi

眠れない枕元　かすれた子守唄 nemurenai makura moto kasureta komori uta
どことなく悲しげに聴こえた気がして doko to naku kanashige ni kikoeta ki ga shite

なじんだ温かい手は　握りしめたままじゃなく najinda atatakai te wa nigiri shimeta mama ja naku
いつかはそっとほどいて　いくしかなかった itsu ka wa sotto hodoite iku shika nakatta

ひとりで歩いて　今頃わかった hitori de aruite ima goro wakatta
あの時　そむけた背中も　守られてたんだね ano toki somuketa senaka mo mamoraretetanda ne

汚れた服には　しみついたメロディ yogoreta fuku ni wa shimitsuita merodi
あなたに教わった歌は　あまりに無邪気で anata ni osowatta uta wa amari ni mujaki de

離れるほど焼きつき　時が過ぎるほど色づく hanareru hodo yaki tsuki toki ga sugiru hodo irozuku
他愛のない日々ほど　消えないのは何故? taai no nai hibi hodo kienai no wa naze?

「さよなら」言わずに旅立ちごめんよ "sayonara" iwazu ni tabidachi gomen yo
今でも　遠くからきっと　見守られたまま ima demo tooku kara kitto mi mamorareta mama

「ありがとう」上手に言えなかったけれど "arigatou" jouzu ni ienakatta keredo
あなたを　見上げて笑った　日々を抱きながら anata wo mi agete waratta hibi wo daki nagara

こうしてひとりで歩き続けているよ kou shite hitori de aruki tsuzukete iru yo
見知らぬ道だから迷うこともあるけど mi shiranu michi da kara mayou koto mo aru kedo
優しいあなたの思いがにじんだこの胸を張って yasashii anata no omoi ga nijinda kono mune wo hatte
明日に向かうよ ashita ni mukau yo

Kanji lyric from
http://www.mognet.net/lyrics.php?id=2002&type=kanji
Romanji lyric from
http://www.mognet.net/lyrics.php?id=2002&type=romaji
-----------------------------------------------------------------------------

The memories of the time that I spent with gentle you
That I carried with me, along with my bag, pressed down on my heart

I chased after and caught up to the evening silhouettes
Purposely passing by the laughing voices that resounded

Lying down, I measure the distance to the hazy second star of the night
We created fairy tales together, as we liked

Walking by myself, I understood for the first time
No matter how much I overreached, those days enveloped me

Unable to sleep, I felt as though I could somehow
Hear a lullaby, whispered sadly, beside my bed

A blurred and warm hand, that I'm no longer grasping ahold of
One day it quietly let go of me, I could only move on

Walking by myself, I understood just now for the first time
Back then, the back that I turned was watched over as well

In dirty clothes, a stained melody
The song that I was taught by you, is a very simple one

When I leave, it's like everything burns, when time passes, it's like everything changes color
Why do even those childish days have to disappear?

I'm sorry for setting off on my journey without having said "goodbye"
Even now, you're certainly being watched over, from far away

I couldn't say "thank you" very well
But as I held onto those days, I looked up to you, and smiled

I continue to walk on by myself, like this
It's a road that I'm not familiar with, so I'll get lost
But holding my head, that is blurred with memories of kind you, high
I head toward tomorrow

English translation from
http://www.mognet.net/lyrics.php?id=2002&type=english

-----------------------------------------------------------------------------

เงาที่แสนไกล

ความทรงจำของช่วงเวลาที่ฉันใช้ไปกับเธอที่แสนอ่อนโยน
ที่ฉันเก็บไว้กับกระเป๋า กดทับมาที่หัวใจฉัน

ฉันไล่ตามเงาแห่งยามเย็นไปจนทัน
ตั้งใจผ่านเสียงหัวเราะที่ยังกังวาล

ฉันนอนลง กะระยะทางที่จะไปถึงดาวดวงที่สองที่เลื่อนลางของค่ำคืน
เราสร้างตำนานของสองเราอย่างที่ต้องการ

ฉันเข้าใจเป็นครั้งแรกเมื่อกำลังเดินอยู่คนเดียว
ว่าไม่ว่าฉันจะทำอะไร วันเหล่านั้นยังคงคลอบงำฉัน

ยามนอนไม่หลับ ฉันรู้สึกได้ถึงเพลงกล่อม
ที่ดังมาอย่างโศกเศร้าจากที่ไหนสักแห่งข้างๆเตียง

มือหนึ่งที่อบอุ่นและเลือนลาง ที่ฉันไม่สามารถจับต้องได้
ที่วันหนึ่งปล่อยฉันไปอย่างเงียบๆ ฉันทำได้แค่เพียงเดินต่อไป

ฉันเพิ่งเข้าใจเป็นครั้งแรกเมื่อกำลังเดินอยู่คนเดียว
ครั้งนั้น แผ่นหลังที่ฉันหัน ก็ถูกเฝ้าดูอยู่ด้วย

ในชุดที่สกปรก ทำนองที่เปรอะเปื้อน
บทเพลงที่ฉันเรียนรู้มาจากเธอมันช่างเรียบง่าย

เมื่อฉันจากไป มันเหมือนกับว่าทุกสิ่งมันมอดไหม้ เมื่อเวลาผ่านไป มันเหมือนกับทุกสิ่งได้เปลี่ยนสี
ทำไมวันเก่าๆจะต้องเลือนหายไป?

ฉันขอโทษที่ออกเดินทางไปทั้งที่ไม่ได้เอ่ยคำว่า"ลาก่อน"
ถึงตอนนี้ เธอก็คงจะเฝ้าดู จากที่ไกลๆ

ฉันเอ่ยคำว่า"ขอบคุณ"ไม่เก่ง
แต่ครั้นฉันหวนถึงวันเหล่านั้น ฉันมองขึ้นไปที่เธอ และยิ้ม

ฉันยังคงเดินต่อไปโดยลำพังอย่างนี้
มันเป็นเส้นทางที่ฉันไม่คุ้นเคย ฉันเลยหลงทาง
แต่ด้วยศรีษะที่ตั้งตรง กับความทรงจำที่เลือนลางของเธอที่อ่อนโยน
ฉันมุ่งหน้าไปสู่วันพรุ่งนี้

-----------------------------------------------------------------------------

 

d>