Lyrics & Translations

เช้า-เย็น

 

August

 

August * Radiodrome

 

โอ้ยามเช้ายิ้มมา จงเปิดตารับแสงใหม่

ขอบคุณสวรรค์เหลือเกิน ที่ให้ชีวิตในวันต่อไป

เมื่อดวงตะวันถอนหายใจเป็นไออุ่นเพื่อให้โลกหมุนด้วยอุ่นไอ

ก่อนที่เราจะเดินทางไกลไปสู่ยามสาย จะละลาย เป็นฝุ่นไอ

 

โอ้ยามสายมาแล้วก็คงไม่แคล้วต้องค้นหา

ชีวิตวุ่นวายสับสนดังเกิดเป็นคนย่อมมีปัญหา

ว่าจะเอาไงดีอ่ะ ไปไงดีอ่ะ ไปไม่ถึงก็คงเป็นเรื่องของโชคชะตา

ถ้ามีเวลาตักตวงให้พอ ไม่ต้องรอ ถึงโลกหน้า

 

(แร็บ) เมื่อไหร่ก็ตามที่มีแสงสว่างภายใต้ดวงอาทิตย์ เราไม่เคยคิดว่าการมีชีวิตมันน่าเบื่อยังไง เงื่อนไขของชีวิต ถ้ามันสะกิดเราสักนิดก็คงไม่คิดถึงความตาย

ทำใจเมื่อเราไม่ได้กำหนด เกิดแก่เจ็บตาย ชีวิตมีให้ไม่เคยโป้ปด ความหวังที่สวยสด ความรักที่งามงด – ให้ชีวิตเดินไปให้สวยสดงดงาม ด้วยรักเอาไว้แจกจ่าย และความเป็นจริง ที่ถือเอาไว้ ไม่ให้ทำสิ่งเลวทราม เดินตามความดีที่มี ให้ยึดมั่น ดวงตะวัน - ก็ไม่มีใคร -

 

โอ้ยามบ่ายคล้อย มีแต่รอยแผลเต็มอุรา

ที่เจ็บอยู่ก็ไม่รู้บรรเทา ที่ปวดร้าวอยู่ก็ไม่รู้เลือนราง

จะรักษาด้วยยาอะไร ถ้ามีเก็บไว้คงช่วยได้บ้าง

เจ็บป่วยกายนั้นไม่เท่าไหร่ แต่กลัวใจถูกทิ้งให้อ้างว้าง

 

โ้อ้ยามเย็นแสนงาม อยากอยู่อย่างงี้อีีกนานเท่านาน

กว่าจะมีเวลาชื่นชมก็ไม่รู้อยู่อีกกี่วัน

ดวงอาทิตย์ดวงเดิมจึงงามทวี เพราะตอนนี้หัวใจยิ่งหวั่น

ว่าเมื่อดวงตะวันลับลงแล้วเราก็คง... หวังว่าเราก็คง ไม่ลับไปพร้อมกัน

   

ท่อนมะเดี่ยวยังแกะไม่หมด ยังไงจะคอยแกะหมดแล้วค่อยแปลส่วนนั้นนะครับ

ใครช่วยแกะหน่อยก็ดีนะครับ ฟังไม่ทันเป็นช่วงๆครับ

 

Oh!  When the dawn smiles, open your eyes to let in the new light.

Be thankful to the heaven for being alive another day

When the sun sigh its warm breath, to turn the world in warmth

Before we take a journey to the noon, before melting into dusty mist.

 

Oh! Noon’s here, couldn’t help but search

Life’s a hectic turmoil as being human always means trouble

So, what should be done? How should we go? If we don’t make it, it must be destiny.

If we’ve got enough time to reap, don’t have to wait ‘till the next world.

 

 

-Rap-  

Oh! Afternoon arrives with the heart fill with wounds.

The hurts never cease and the pains never fade.

What medication will heal, if we’ve got some it might help.

Physical pains aren’t so bad, but afraid of the heart’s being left lonesome.

 

Oh! Evening’s so beautiful, wanna lay here for ever.

By the time there’s time to admire, don’t how many day’s left.

The same sun is ever more beautiful because the heart’s afraid

That when the dusk comes we’ll… hopefully we’ll not be setting together with the sun.